20151208_115619

16 grudnia Narodowy Instytut Audiowizualny uczyni prawdziwym świętem dla wszelkich miłośników i miłośniczek teatru. Tego dnia, świętując jubileusz 250-lecia teatru publicznego w Polsce, udostępni bowiem Internautom swoje zasoby zebrane w ramach Kolekcji Teatralnej. To także sposób Instytutu na świętowanie 100. rocznicy urodzin i 25. rocznicy śmierci Tadeusza Kantora.

Pokazem jego zrekonstruowanej cyfrowo „Umarłej klasy” (zapis filmowy Andrzeja Wajdy, zrealizowany w tym samym czasie co „Człowiek z marmuru”) uroczyście zainaugurowano powstanie Kolekcji – w siedzibie NInY na Wałbrzyskiej 3/5. (Swoją drogą, może się niektórym wydawać, że to niedogodny adres. Nic bardziej mylnego! Dwanaście minut metrem z centrum do stacji Służew, później albo pięciominutowy spacer, albo jeden przystanek autobusem i jesteście na miejscu. A warto śledzić, co się w Ninie dzieje, bo oferuje cała masę ciekawych wydarzeń – za darmo!). Na inauguracji pojawili się Krzysztof Materna, Olga Lipińska, Jan Komasa, Krzysztof Stroiński i inni twórcy oraz twórczynie kultury.

Co, oprócz „Umarłej klasy” i wszystkich innych zarejestrowanych przedstawień Kantora, znajdziecie w Kolekcji Teatralnej? Otóż będzie to 17 spektakli telewizyjnych z lat 60. I 70., 25 słuchowisk Polskiego Radia, 19 spektakli telewizyjnych koprodukowanych przez NInA oraz, dostępnych we fragmentach, 26 przedstawień Teatru TV zrealizowanych między rokiem 1967 a 2015. Wszystkie materiały wizualne opatrywane będą opisami i komentarzami oraz materiałami kontekstowymi. I to tylko na dobry początek, bo zasoby mają być sukcesywnie uzupełniane.

Podstawowy klucz doboru spektakli to nazwiska reżyserów, drugie zaś kryterium to rola, jaką dany reżyser, spektakl lub słuchowisko odegrały w historii polskiego teatru audiowizualnego.

Kolekcję będzie można oglądać na różne sposoby: śledząc w kalendarium historię Teatru Telewizji i Teatru Polskiego Radia, podążając ścieżkami tematycznymi, poprzez leksykon pojęć lub biogramy 47 reżyserów.

Idealna okazja i motywacja, by w zimowe wieczorne seanse seriali oglądanych taśmowo i pod kocem jako antidotum na grudniową pluchę (bo na śnieżycę się póki co nie zanosi) wpleść nieco kultury naprawdę wysokiej!

Kolekcja Teatralna: http://ninateka.pl/kolekcja-teatralna – klik!

A już w najbliższą niedzielę (13.12) możecie wziąć udział w otwartym pokazie „Umarłej klasy”, poprzedzonym projekcją filmu dokumentalnego o Kantorze – start o godzinie 18.00, wstęp wolny (w ramach cyklu Jesień Teatralna w NInA).

Przykłady archiwalnych spektakli i słuchowisk, które w całości znajdziecie w Kolekcji Teatralnej:

„Pan Jowialski” Aleksandra Fredry w reżyserii Aleksandra Zelwerowicza – najstarsze zachowane powojenne słuchowisko (1949). W tytułowej roli legendarny Ludwik Solski (wówczas ponad dziewięćdziesięcioletni). W roli Szambelanowej: Mieczysława Ćwiklińska.

Najstarszy zachowany spektakl Teatru Telewizji – „Apollo z Bellac” Jeana Giradoux w reżyserii Adama Hanuszkiewicza z udziałem reżysera oraz m.in. Kaliny Jędrusik (1961)

Jedna z najstarszych realizacji sztuk Sławomira Mrożka – „Męczeństwo Piotra Ohey’a” w reżyserii Erwina Axera (1962)

„Przygoda pana Trapsa” Friedricha Durrenmatta – przebój Teatru Telewizji lat 60. W reżyserii Konrada Swinarskiego.

„W małym dworku” Witkacego w reżyserii Zygmunta Hubnera, ze scenografią Franciszka Starowieyskiego i słynną rolą Haliny Mikołajskiej (1970).

„Trąd w pałacu sprawiedliwości” Ugo Bettiego w reżyserii i ze słynną rolą Gustawa Holoubka (1970).

Pierwsza Księga „Pana Tadeusza” w reżyserii Adama Hanuszkiewicza, ekranizację poematu Mickiewicza wybrano w plebiscycie telewidzów wydarzeniem roku 1970 – co miesiąc realizowano jedną z Ksiąg.

„Poskromienie złośnicy” Williama Shakespeare’a Zygmunta Hubnera z Tadeuszem Łomnickim i Magdaleną Zawadzką (1971)

„Zemsta” Aleksandra Fredry w reżyserii Jana Świderskiego z udziałem m.in. reżysera (1972).

„Wesele” Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Lidii Zamkow – pierwsza odważna reinterpretacja klasycznego dramatu (1972).

Opera „Król Roger” Karola Szymanowskiego w reżyserii Mariusza Trelińskiego, o której pisano: „To majstersztyk: kilkanaście kamer, różne kąty filmowania, ujęcia statyczne na przemian z efektownymi jazdami, plany ogólne i detale, ostry montaż. (…) Pośród tradycyjnie sfilmowanych produkcji operowych na DVD wrocławski „Król Roger” jest zupełnie wyjątkowy”.

Najgłośniejsze spektakle telewizyjne ostatnich sezonów w reżyserii: Jerzego Jarockiego („Kosmos”, „Miłość na krymie”), Jana Klaty („H.”, „Transfer!”), Grzegorza Jarzyny („2007: Macbeth”, „Między nami dobrze jest”), Krzysztofa Warlikowskiego („Burza”, „(A)pollonia”), Jerzego Grzegorzewskiego („Hamlet Stanisława Wyspiańskiego”), Krystiana Lupy („Wymazywanie”).

 

 

 

 

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *